مزایای نسبی حوزه صنایع دستی در اشتغال روستایی

تاریخ انتشار مطلب : 10 آگوست 2015  -  1:19 ب.ظ

تعداد بازدید : 827

مزایای نسبی حوزه صنایع دستی در اشتغال روستایی


مزایای نسبی حوزه صنایع دستی در اشتغال روستایی

محدودیت ها وجود دارند؛ در بخش های مختلف. تحریم هست. محدودیت های مالی هست... از اینها باید عبور کنید. بهترین و زیرکترین انسانها آن کسانی هستند که شرایط موجود را می سنجند. بعد می بینند برای عمل در این شرایط کنونی، چه توانایی هایی دارند و از آن توانایی ها و ظرفیت ها استفاده می کنند. (مقام معظم رهبری) در شماره قبل ضمن تشریح گوشه ای از چالش های محیط کسب وکار روستایی در بخش کشاورزی و نیز نقدی سطحی بر طرح و برنامه دست اندرکاران حوزه اشتغالزایی روستایی (به ویژه در مناطق محروم کشور)، به تبیین ضرورت توجه به مشاغل و صنایع غیرکشاورزی پرداخته و در نهایت «ترویج و توسعه صنایع دستی» به عنوان کارآمدترین راهبرد قابل اتخاذ توسط تشکل های جهادی و موسسات عام المنفعه پیرامون توسعه اشتغال روستایی در سطح مناطق محروم، معرفی گشت. در این شماره سعی برآن است تا ناظر بر شرایط و مقتضیات حاکم بر عرصه حرکت های جهادی، به تشریح دقیق تر مزایا و امتیازات محیط کسب و کار در حوزه صنایع  دستی (نسبت به بدیل های جایگزین) پرداخته و به تایید و تثبیت مدعای فوق مبادرت  گردد. به  طور عمومی آنچه در سطح تشکل های جهادی و به  ویژه طرح های اشتغالزایی جهادی، در سطح کشور شاهد هستیم، فارغ از درستی یا نادرستی، مبین چند نکته کلیدی به شرح ذیل می باشد:

  1. اجرای برنامه های اردویی مقطعی و کوتاه مدت توسط تشکل های جهادی و حضور و همکاری موقت نیروهای  جهادی در پروژه های اشتغالزایی؛ این ویژگی، تاکید و توجه تشکل های جهادی به مشاغل سریع التاسیس و زودبازده را به همراه دارد.
*البته در این خصوص لازم به تذکر است که اجرای یک پروژه اشتغالزایی جهادی موفقیت آمیز مستلزم استمرار فعالیت و پیگیری مداوم تشکل جهادی مجری می باشد.
  1. تعهد و جدیت(ناشی از احساس مسئولیت) حرکت های جهادی، به عنوان حرکت هایی خودجوش و داوطلبانه، در قیاس با بخش دولتی و شبه دولتی؛ این مهم موجب تمرکز بر انتخاب و معرفی مشاغلی مطمئن و کم ریسک بر (امکانسنجی و بازارسنجی شده) جهت ترویج در مناطق هدف می شود.
  2. محدودیت مالی و اعتباری حرکت های جهادی؛ و تاکید بر اجرای پروژه های کم هزینه بر.
  3. خروجی محوری در حرکتهای جهادی؛ و ترجیح ایشان بر پروژه هایی که قابلیت بازتاب عینی دستاوردها را جهت جلب اعتماد خیرین و حامیان (بمنطور حمایت از پروژه های بعدی و توسعه خدمت رسانی) داشته باشند.
  4. تقدم اهداف فرهنگی در حرکت های جهادی نسبت به دیگر شقوق؛ توجه به پروژه هایی که هم در سطح محلی به لحاظ فرهنگی اثرگذار باشند و هم در سطح فرامحلی اثر مثبتی در فرهنگسازی عمومی جامعه داشته باشند.
  5. ...
با عنایت به موارد برشمرده فوق الذکر، بررسی های صورت گرفته در موسسه پشتیبان کسب و کار ثمرات ارزش آفرینان،  حاکی  از آن  است که در برنامه های جهادی اشتغالزایی روستایی، عرصه صنایع  دستی با برخورداری از مزایا و امتیازات اجرایی ویژه، بیشترین  تناسب را با شرایط و مقتضیات موجود حرکتهای  جهادی دارد. توسعه بخش صنایع دستی همواره به عنوان یكی از راه های ارزان و مناسب برای اشتغالزایی مطرح بوده  است.این در حالی است كه می توان ضمن حمایت هر چه بیشتر از فعالان بخش كشاورزی و نیز توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی این بخش، ضمن سودآور كردن و افزایش ارزش افزوده بخش كشاورزی، از طریق توسعه و حمایت از صنایع دستی، زمینه را برای مهاجرت معكوس و اشتغال زایی فراهم ساخت. ازجمله ويژگي هاي ذاتی صنايع دستی و دلايل توجه به این بخش در سیاستگذاری و اجرای طرح های اشتغالزایی روستایی توسط شبکه تشکل های جهادی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:
  1. تعمیم پذیری و قابلیت تجویز و ترویج فراگیر ملی به تفکیک رشته های بومی و اقتضایی استان های مختلف
  2. قابلیت پیاده سازی در مقیاس های خرد و خانگی و در عین حال مقیاس تجاری و کارگاهی با حفظ صرفه اقتصادی
  3. تناسب با زمینه فرهنگی و اجتماعی و سوابق تجربی جوامع روستایی هدف
  4. قابلیت آموزش سریع، جامع و مانع مهارت های فنی کسب وکار
  5. قابلیت قطب سازی تولیدات محلی با هدف معرفی مصنوعات دستی مناطق به عنوان سوغات فرهنگی
  6. عدم وابستگی به سازوکارهای بوروکراتیک اداری در مراحل راه اندازی، مدیریت و توسعه کسب وکار (عدم نیاز به اخذ مجوز و ...)
  7. دسترسی به مواد اولیه و تجهیزات تولید در داخل کشور و عدم وابستگی به واردات در تامین نهاده ها
  8. دسترسی به بازار مساعد و رو به رشد داخلی و صادراتی و وجود بازار تضمینی در مورد تعدادی از رشته های شغلی بخش صنایع دستی
  9. قابلیت برگزاری نمایشگاه/بازارچه های عرضه محصولات در سطوح محلی و فرامحلی و معرفی فیزیکی خدمات و دستاوردهای عام المنفعه مجموعه
  10. سهولت در انبارداری و حمل و نقل و عدم فسادپذیری محصولات
  11. کم سرمایه بری و نیاز به حداقل میزان سرمایه گذاری در مرحله راه اندازی نسبت به بدیلهای جایگزین
  12. قابلیت پیاده سازی سیستم تولید سفارشی و تامین سرمایه در گردش کسب وکار از محل پیش پرداخت سفارشات
  13. قابلیت اجرای سیستم پرداخت حق العمل کاری(قطعه کاری) و شفافیت مالی در بخش درآمدی (حقوق و دستمزد) کسب وکار
  14. انعطاف پذیری سرمایه گذاری و امکان توقف تولید و یا تغییر کاربری در اسرع وقت (در مواقع لزوم)
  15. قابلیت کنترل کیفیت فرآیند تولید و امکان بازیافت ضایعات تولید (در اکثر موارد)
  16. مرکز اثر نقطه ای بروز خسارات ناشی از انحراف از استاندارد تولید (عدم رشد و تسری خارج ازکنترل خسارات)
  17. انعطاف پذیری و قابلیت رشد و توسعه نوآورانه و خلاقیت محور (زمینه ساز رشد خلاقیت و توانمندی های کارآفرینانه جوامع روستایی هدف)
  18. سریع التاسیس بودن و زودبازده بودن کسب وکارهای تولیدی (در اکثر موارد)
  19. قابلیت فعالیت چهارفصل و مستمر کسب وکار در طول سال
  20. قابلیت اشتغال نیمه وقت و یا پاره وقت در کسب وکار و پرداختن به امور اقتصادی مکمل و جانبی
  21. وجود اتحادیه ها و شبکه های صنفی پشتیبان فرامنطقه ای فعال در سطح کشور
  22. قابلیت ایجاد، توسعه و شبکه سازی کارگاه ها در قالب خوشه و یا زنجیره تولید
  23. قابلیت بسترسازی جهت توسعه گردشگری در سطح مناطق روستایی هدف
  24. سازگاری حداکثری کسب و کارهای حوزه صنایع دستی با محیط زیست
  25. قابلیت فرهنگسازی عمومی و مقابله با تهاجم فرهنگی از طریق تولید محصولات و مصنوعات اصیل و نمادین ایرانی و اسلامی
علاوه بر موارد مزبور تجربه نشان داده است که پروژه های اشتغالزایی جهادی، در بخش بانوان روستایی، با استقبال به مراتب قوی تری مواجه بوده و به نسبت موفقتر عمل نموده اند؛ از دیگر سو این نکته نیز به تجربه ثابت شده است که مردان روستایی به دلایل مختلف از جمله غرور ذاتی و برخورداری از دانش بومی و تجربی (به ویژه در مشاغل حوزه کشاورزی) عمدتاً پذیرای طرح های تسهیلگری جهادگران کم تجربه، در عرصه اشتغالزایی نبوده و نیستند. این مسئله حتی در حرکت های جهادی دانشجویی و تخصصی نیز به واسطه فاصله تجربی جهادگران با عرصه اشتغال به کرات دیده شده است. علل و ریشه های این مهم را در مقالاتی مجزا و مفصل می توان به صورت موردی بررسی نمود. با این تفاسیر، آنچه که از برآیند موارد فوق می توان نتیجه گرفت، مهر تاییدی است بر این مدعا که: باتوجه به موقعیت فعلی ترویج و توسعه صنایع دستی کارآمدترین راهبرد،جهت ورود تشکل های جهادی به عرصه اشتغالزایی روستایی می-باشد. علاوه برآچه گذشت شرایط خاص کشور در حوزه صنایع دستی نیز در تبیین اهمیت ترویج صنایع دستی مزید بر علت شده  است:
  1. رتبه پنجم کشورایران، در تولید و عرضه صنایع دستی(در سطح جهان) و نیز رتبه نخست بین المللی ایران در تنوع و مرغوبیت مصنوعات -دستی حاکی از مزیت نسبی ویژه این هنرصنعت بومی و دیرینه درکشور است؛ درحال حاضر362 رشته صنایع دستی درسطح کشور به ثبت رسیده است.
  2. تاکید و توجه ویژه نظام در برنامه های توسعه پنج ساله و نیز چسم انداز 20 ساله، مبنی بر توسعه صادرات غیرنفتی و درعین حال جایگاه ویژه صنایع دستی در میان صادرات غیرنفتی و بالتبع قابلیت علی حده این هنرصنعت در ارزآوری ملی برتوجیه پرداختن به این مهم در دوران فعلی افزوده است.
در این خصوص لازم به تذکر است که در سال 1385 صادرات صنایع دستی کشور به لحاظ وزنی، میزان527 تن و از حیت اعتباری مبلغ 148 میلیون دلار را به خود اختصاص داده است. این درحالی است که میزان صادرات این بخش در سال 1390 به لحاظ وزنی به رقم 18 تن تقلیل یافته و در مقابل به لحاظ اعتباری مبلغ 700 میلیون دلار را از سرگذرانده است. فارغ از علل بروز این نوسان فاحش در آمار مزبور –که عمدتاً ناشی از سیاست-های مربوط به مالیات برارزش افزوده بوده است.- توجه به این نکته حائز اهمیت است، که با کمی اغماض، ایران به طور بالقوه، ظرفیت صادرات 527 تن و ارزآوری به میزان حداقل 21 میلیارد دلار را در سال جاری دارا بوده که متاسفانه با سیاستگذاری های اشتباه این ظرفیت بلااستفاده باقی مانده-است.
  1. آمیختگی فرهنگ ایرانی،اسلامی (به ویژه درمناطق  روستایی کشور) با هنر به طور عام و با صنایع دستی به طورخاص، به لحاظ فرهنگی اجتماعی ادعای فوق را تصدیق می نماید. چنانکه فردوسی می فرماید: «هنر نزد ایرانیان است و بس.»
  2. کم سرمایه بری راه اندازی کسب و کار در حوزه صنایع دستی و به مراتب قابلیت اشتغالزایی فوق العاده بالای این صنعت از دیگر نکات قابل تامل در این عرصه اقتصادی است؛ میانگین سرانه سرمایه گذاری در حوزه صنایع دستی 10 میلیون ریال است. درحالیکه این شاخص در بخش کشاورزی حدوداً معادل 200 میلیون ریال می باشد.
علاوه براین جهتگیری های سیاسی سالهای اخیر سازمان میراث فرهنگی،گردشگری وصنایع دستی و نفوذ فراگیر عناصر جریان انحرافی در این سازمان، ضرورت مداخله تشکل های متعهد و ارزشی و ولایتمدار در امور تشکیلاتی این سازمان ارزشمند را ایجاب می نماید. آنچه گذشت تنها بخشی از امتیازات حوزه صنایع دستی جهت تعریف و توسعه در طرح های اشتغالزایی حرکت های جهادی بود. موسسه پشتیبان کسب و کار ثمرات ارزش آفرینان در راستای توسعه اشتغال و کارآفرینی پایدار و مولد درسطح مناطق محروم کشور، با توجه بر مزایای فوق الذکر، رسالت محوری خود را توسعه و ترویج صنایع دستی درسطح مناطق محروم کشور وبالتبع پشتیبانی از تشکل های جهادی، در این امر، قرار داده است. در این خصوص الگویی اجرایی نیز تحت عنوان«پروژه توسعه اشتغال روستایی ارزش آفرینان» در این موسسه طراحی شده است، که در شماره بعد به معرفی این الگو و مزایای اجرایی آن خواهیم پرداخت.   موسسه پشتیبان کسب و کار ثمرات ارزش آفرینان هادی فلاحی و رضا غلامزاده  



    barbour pas cher barbour pas cher barbour pas cher barbour pas cher barbour pas cher golden goose saldi golden goose saldi golden goose saldi golden goose saldi golden goose saldi doudoune moncler pas cher doudoune moncler pas cher doudoune moncler pas cher doudoune moncler pas cher doudoune moncler pas cher moncler outlet online moncler outlet online moncler outlet online moncler outlet online moncler outlet online