توسعه کارآفرینی روستایی با رویکرد نهادی

تاریخ انتشار مطلب : 9 نوامبر 2015  -  1:20 ب.ظ

تعداد بازدید : 867

موسسه ارزش آفرینان؛ پیشرو در عرصه اشتغالزایی روستایی و بسیج جوامع محلی


توسعه کارآفرینی روستایی با رویکرد نهادی

    بسمه تعالی
توسعه کارآفرینی روستایی با رویکرد نهادی موسسه ارزش آفرینان؛ پیشرو در عرصه اشتغالزایی روستایی و بسیج جوامع محلی قشر عظیمی از فقیرترین مردم دنیا در مناطق روستایی زندگی می کنند. مطابق آمار منتشرشده از طرف سازمان ملل متحد تقریباً 62 درصد از جمعیت کل دنیا را روستاییان تشکیل می دهند، که در آسیا و آفریقا این نسبت در سال های اخیر به 76 درصد نیز رسیده  است. در ایران طبق سرشماري سال 90، جمعيت روستايي كشور 29 درصد كل جمعيت كشور را شامل شده است؛ آماری که در سال 1335 مرز 70 درصد را از سر گذرانده بود.
    در فاصله سال های 1385تا 1390، جمعیت روستایی کشور دارای نرخ رشد 63/0- درصد بوده است و در حقیقت با کاهش چشمگیر جمعیت در این بخش مواجه بوده ایم؛ که بخش مهمی از این نرخ رشد منفی متوجه آمار مهاجرفرستی نواحی روستایی کشور است. در این فاصله زمانی، میزان مهاجرت از آبادی به شهر 655251 مورد گزارش شده که از این میزان 7/12 درصد مهاجرت ها به منظور جستجوی کار و انتقال شغلی صورت گرفته است؛ به گونه ای که این مهم در بین علل مهاجرت، بیشترین وزن را به خود اختصاص داده است. لذا با عنایت به آنچه گذشت، در جهت توسعه و توانمندسازی نواحی روستایی کمتربرخوردار کشور، باز تعريف زيرساخت هاي توسعه روستايي و اشتغال-زايي مولد در این مناطق از اساسی ترین اقدامات ممکن به نظر می رسد؛ و بدیهی است که در اين مقوله، كارآفريني روستايي از جايگاه ويژه اي برخوردار خواهدبود؛ مطالعات مختلف نشان داده است كه يكي از مهمترين اهداف توسعه اقتصادي (چه در شهرها و چه در روستاها) ايجاد اشتغال؛ و مهمترين ساز  و كار و ابزار آن، كارآفريني و ايجاد تشکل هاي كارآفرين محور است. (موحدی و یعقوبی،1391) كارآفريني روستايي باعث كاهش بيكاري و افزايش بهره وري افراد و منابع روستا و بالتبع افزايش درآمد مردم جامعه روستايي مي گردد. اگرچه نبايدگفت كه کارآفرینی تنها راهكار اشتغالزايي و افزايش درآمد مردم روستايي است، اما قطعاً مي توان ادعا داشت که بهترين و بهره ورترين نوع آن است. (میرزاامینی، 1383)
با این وجود علی رغم تلاش بی دریغ نظام جمهوری اسلامی ایران، در سال های پس از انقلاب، در عرصه توسعه اشتغال و کارآفرینی در سطح مناطق روستایی، متاسفانه شاهد پیشرفت چشمگیری در این بخش نبوده ایم. در مقابل آمارها نشان می دهد که در 50 سال اخیر، به ازای هر فرصت شغلی روستایی 4 فرصت شغلی در مناطق شهری ایجاد شده است. فارغ از مخاطرات طبیعی و کمبودها و محدودیت های اجتماعی، تکنولوژیکی، اقتصادی و زیرساختی حاکم بر جوامع محلی، این مسئله را در سطوح حاکمیتی، می توان در موارد ذیل جستجو نمود: 1. سیاستگذاری و وضع قوانین و مقررات؛ عدم وجود الگویی جامع و بومی در امر توسعه اشتغال و کارآفرینی روستایی، فاصله رکن قانون گذار از جامعه بهره بردار و کم توجهی به مشارکت گرایی در سیاستگذاری، عدم شناخت جامع و مانع عوامل موثر بر مقوله اشتغال روستایی را در پی دارد. بدیهی است این ضعف شناختی، بمراتب از تناسب سیاست های ابلاغی با نیاز واقعی جوامع هدف می کاهد. 2. ابلاغ و اجرای دستورالعمل ها در سطح دستگاه های اجرایی؛ نارسایی در مکانیزم ارتباطات یکپارچه سازمانی، فرآیندهای پیچیده و بوروکراتیک اداری، ناهماهنگی های بین بخشی و بین دستگاهی، محدودیت منابع، عدم شفافیت دستورالعمل ها و ضعف کارشناسی و عملکرد سلیقه ای دستگاه های محلی، از جمله مسائلی است که انحراف از استاندارد را در اجرای مصوبات ابلاغی با چالش مواجه می سازد. 3. نظارت (پایش و ارزیابی) بر حسن عملکرد دستگاه های اجرایی؛ محدودیت سنجش پذیری سیاستها و برنامه های ابلاغی (به واسطه عدم تعریف استانداردها و شاخص های کنترلی دقیق) و بعضاً ضعف سیستم های کنترل عملکرد، بر احتمال بروز اختلال در اجرای مصوبات قانونی (بویژه در مناطق دور از مرکز) می افزاید. موارد فوق - که تنها گوشه ای از چالش های دولتی و حاکمیتی فضای کسب و کار روستایی کشور را نمایندگی می کند. - لزوم و ضرورت نقش آفرینی سازمان های مردم نهاد را در عرصه تسهیلگری و میانجی گری توسعه کسب وکارهای روستایی، بیش از پیش تایید و بازنمایی می نماید. در سال های پس از انقلاب اسلامی، موسسات خیریه، تشکل های جهادی، سمن ها و نهادهای حمایتی، در راستای محرومیت زدایی، خدمات گسترده ای را در سطح مناطق روستایی و کمترتوسعه یافته کشور به اجرا گذاشته اند؛ لیکن نارسایی هایی ازجمله عملکرد جزیره ای و عدم تعاملات شبکه ای و تشکیلاتی، کمبود منابع مالی و اعتباری، محدودیت تکنولوژیکی و متدلوژیکی، عدم زیرساختهای حقوقی مناسب و کژتابی در اولویت بندی طرح و برنامه، کارآمدی این اقشار را در توسعه اشتغال روستایی با چالش هایی مواجه ساخته است. این در حالی است که تحقق توسعه کارآفرینی روستایی و توان افزایی جوامع محلی، بدون تعریف نقش سمنها، امکان پذیر نخواهدبود. در حال حاضر علی رغم وجود قوانین همسو و پشتیبان در نظام جمهوری اسلامی ایران و نیز اظهارات و شعارهای متداول مقامات دولتی و حاکمیتی مبنی بر تایید این مدعا، مع الاسف اقدام درخوری در خصوص تثبیت، تعمیم و توسعه خدمات سمن ها در بخش اشتغال روستایی صورت نگرفته؛ بلکه در مقابل موانع قانونی از یک سو و تعارضات شخصی و سلیقگی مسئولین ذیربط از دیگر سو، عرصه را بر فعالیت سمن ها، تنگ می نماید. علاوه بر این در برخی موارد مشاهده می شود که دولت با عبور از نقش و مسئولیت رسمی¬اش، در مقام مجری و متصدی با سمن های توسعه گر و حتی با واحدهای تولیدی روستایی در بازاری ناعادلانه به رقابت برخاسته است. موسسه پشتیبان کسب وکار ثمرات ارزش آفرینان ، یکی از سمن هایی است که ضمن درک خلأهای فوق الذکر و بهره گیری از کادری متخصص، مجرب و متعهد، از سال 1386 با ماموریت تسهیلگری در «توسعه کارآفرینی روستایی» و «بسیج جوامع محلی»، شروع به کار نموده است؛ این مجموعه تاکنون با خدمت رسانی در بیش از 7 استان کمترتوسعه یافته کشور موجبات ایجاد و یا توسعه حجم قابل توجهی از فرصت های شغلی و سرمایه گذاری در عرصه¬های مختلف اشتغال روستایی را فراهم آورده است. خدمات موسسه ارزش آفرینان در یک تقسیم بندی کلی، به شرح ذیل قابل تقسیم بندی می باشد: 1. آموزش: ارائه خدمات آموزشی با محوریت کارآفرینی روستایی و رشته های ذیربط فنی و عمومی؛ ازجمله پروژه های آموزشی موسسه ثمرات ارزش آفرینان می توان به طراحی و اجرای فراگیر نخستین استاندارد آموزشی کارآفرینی روستایی در تعامل با سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور اشاره داشت؛ که کاملاً متناسب با مقتضیات ملی و محلی، و مبتنی بر نیاز و سطح درک مخاطب تعریف شده، و طی آن مهارت های عمومی کسب وکار روستایی تدریس و بازآموزی می گردد. 2. پژوهش: طراحی و اجرای پروژه های پژوهشی و مطالعاتی پیرامون الگوهای توانمندسازی، آمایش و استعدادسنجی منطقه ای و تدوین اسناد راهبردی توسعه کارآفرینی روستایی؛ 3. مشاوره و پشتیبانی کسب وکار: کوچینگ راه اندازی، مدیریت و توسعه کسب وکارهای روستایی و پشتیبانی کامل زنجیره ارزش کسب وکار روستایی (از ایده تا فروش) در رشته هایی معین؛ در این بخش الگوی توسعه اشتغال ارزش آفرینان با مامویت ترویج، توسعه و تجاری سازی صنایع دستی، با شاخصه هایی از جمله بازارمحوری و کمینه سازی سرانه سرمایه گذاری و مدت زمان راه اندازی کسب وکار و نیز عدم وابستگی به بخش دولتی و تسهیلات بانکی، به عنوان الگویی نوین در عرصه توانمندسازی جوامع محلی به شمار می رود. موسساتی همچون ارزش آفرینان با بهره گیری از روحیه جهادی و رویکرد برنامه ریزی و توان افزایی مشارکتی جوامع محلی، در صورت حمایت و پشتیبانی از جانب دستگاه های دولتی و حاکمیتی، قابلیت ویژه ای جهت نقش آفرینی به عنوان حلقه واصله دولت و جوامع روستایی را دارند. امید است در آینده ای نزدیک، در سایه مساعدت مسئولین و دستگاههای زیربط و ذیصلاح شاهد ظهور و بروز هر چه اثربخش تر سمن ها در عرصه های توسعه ملی، محلی و منطقه ای باشیم. ان شاا..



    barbour pas cher barbour pas cher barbour pas cher barbour pas cher barbour pas cher golden goose saldi golden goose saldi golden goose saldi golden goose saldi golden goose saldi doudoune moncler pas cher doudoune moncler pas cher doudoune moncler pas cher doudoune moncler pas cher doudoune moncler pas cher moncler outlet online moncler outlet online moncler outlet online moncler outlet online moncler outlet online